kon-de-scen-cyj

kondescencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.;daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kondescencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kondescencjapojedyncza mianownikżeński
kondescencjachmnoga miejscownikżeński
kondescencjamimnoga narzędnikżeński
kondescencjąpojedyncza narzędnikżeński
kondescencjemnoga mianownikżeński
kondescencjemnoga biernikżeński
kondescencjemnoga wołaczżeński
kondescencjępojedyncza biernikżeński
kondescencjipojedyncza celownikżeński
kondescencjipojedyncza miejscownikżeński
kondescencjipojedyncza dopełniaczżeński
kondescencjopojedyncza wołaczżeński
kondescencjommnoga celownikżeński
kondescencjimnoga dopełniaczżeński
kondescencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz