kon-dra-tiu-ki

Kondratiuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kondratiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kondratiukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kondratiukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kondratiukapojedyncza biernikmęski osobowy
Kondratiukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kondratiukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kondratiukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kondratiukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kondratiukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kondratiukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kondratiukommnoga celownikmęski osobowy
Kondratiukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kondratiukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kondratiukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kondratiukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kondratiukówmnoga biernikmęski osobowy
Kondratiukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kondratiukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz