kon-du-ita

konduita (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konduita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konduiciepojedyncza celownikżeński
konduiciepojedyncza miejscownikżeński
konduitmnoga dopełniaczżeński
konduitapojedyncza mianownikżeński
konduitachmnoga miejscownikżeński
konduitamimnoga narzędnikżeński
konduitąpojedyncza narzędnikżeński
konduitępojedyncza biernikżeński
konduitopojedyncza wołaczżeński
konduitommnoga celownikżeński
konduitymnoga mianownikżeński
konduitymnoga biernikżeński
konduitymnoga wołaczżeński
konduitypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz