kon-duk-tan-cyj

konduktancyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konduktancja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konduktancjapojedyncza mianownikżeński
konduktancjachmnoga miejscownikżeński
konduktancjamimnoga narzędnikżeński
konduktancjąpojedyncza narzędnikżeński
konduktancjemnoga mianownikżeński
konduktancjemnoga biernikżeński
konduktancjemnoga wołaczżeński
konduktancjępojedyncza biernikżeński
konduktancjipojedyncza celownikżeński
konduktancjipojedyncza miejscownikżeński
konduktancjipojedyncza dopełniaczżeński
konduktancjopojedyncza wołaczżeński
konduktancjommnoga celownikżeński
konduktancjimnoga dopełniaczżeński
konduktancyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz