kon-duk-to-ry

konduktory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: konduktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konduktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
konduktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konduktorapojedyncza biernikmęski osobowy
konduktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
konduktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
konduktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konduktorommnoga celownikmęski osobowy
konduktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
konduktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konduktorówmnoga biernikmęski osobowy
konduktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konduktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
konduktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
konduktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konduktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
konduktorzymnoga mianownikmęski osobowy
konduktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz