kon-dy-cjo-na-li-zmem

kondycjonalizmem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kondycjonalizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kondycjonalizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kondycjonalizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kondycjonalizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kondycjonalizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kondycjonalizmommnoga celownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kondycjonalizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kondycjonalizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
kondycjonalizmymnoga biernikmęski rzeczowy
kondycjonalizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz