kon-dy-cyj-ce

kondycyjce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kondycyjka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kondycyjcepojedyncza celownikżeński
kondycyjcepojedyncza miejscownikżeński
kondycyjekmnoga dopełniaczżeński
kondycyjkapojedyncza mianownikżeński
kondycyjkachmnoga miejscownikżeński
kondycyjkamimnoga narzędnikżeński
kondycyjkąpojedyncza narzędnikżeński
kondycyjkępojedyncza biernikżeński
kondycyjkimnoga mianownikżeński
kondycyjkimnoga biernikżeński
kondycyjkimnoga wołaczżeński
kondycyjkipojedyncza dopełniaczżeński
kondycyjkopojedyncza wołaczżeński
kondycyjkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz