ko-nec-cza-ni-nem

konecczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konecczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konecczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
konecczanmnoga biernikmęski osobowy
konecczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
konecczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
konecczaniemnoga mianownikmęski osobowy
konecczaniemnoga wołaczmęski osobowy
konecczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
konecczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konecczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
konecczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konecczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konecczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
konecczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
konecczanommnoga celownikmęski osobowy
konecczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konecczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
konecczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz