ko-ne-ta-blach

konetablach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konetabl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konetablpojedyncza mianownikmęski osobowy
konetablapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konetablapojedyncza biernikmęski osobowy
konetablachmnoga miejscownikmęski osobowy
konetablamimnoga narzędnikmęski osobowy
konetablemnoga mianownikmęski zwierzęcy
konetablemnoga biernikmęski zwierzęcy
konetablemnoga wołaczmęski zwierzęcy
konetablempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konetablommnoga celownikmęski osobowy
konetablowipojedyncza celownikmęski osobowy
konetablowiemnoga mianownikmęski osobowy
konetablowiemnoga wołaczmęski osobowy
konetablówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konetablówmnoga biernikmęski osobowy
konetablupojedyncza miejscownikmęski osobowy
konetablupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz