kon-fi-den-ty

konfidenty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: konfident

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konfidencimnoga mianownikmęski osobowy
konfidencimnoga wołaczmęski osobowy
konfidenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konfidenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
konfidentpojedyncza mianownikmęski osobowy
konfidentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konfidentapojedyncza biernikmęski osobowy
konfidentachmnoga miejscownikmęski osobowy
konfidentamimnoga narzędnikmęski osobowy
konfidentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konfidentommnoga celownikmęski osobowy
konfidentowipojedyncza celownikmęski osobowy
konfidentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konfidentówmnoga biernikmęski osobowy
konfidentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konfidentymnoga biernikmęski zwierzęcy
konfidentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz