kon-fi-ska-to-rem

konfiskatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konfiskator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konfiskatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
konfiskatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konfiskatorapojedyncza biernikmęski osobowy
konfiskatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
konfiskatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
konfiskatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konfiskatorommnoga celownikmęski osobowy
konfiskatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
konfiskatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konfiskatorówmnoga biernikmęski osobowy
konfiskatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konfiskatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
konfiskatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
konfiskatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konfiskatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
konfiskatorzymnoga mianownikmęski osobowy
konfiskatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz