kon-ge-la-to-ry

kongelatory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kongelator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kongelatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kongelatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kongelatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kongelatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kongelatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kongelatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kongelatorommnoga celownikmęski rzeczowy
kongelatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kongelatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kongelatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
kongelatorymnoga biernikmęski rzeczowy
kongelatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
kongelatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kongelatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz