ko-niec-ce

Koniecce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koniecko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konieccepojedyncza celownikmęski osobowy
Konieccepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konieckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konieckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Konieckąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konieckępojedyncza biernikmęski osobowy
Konieckimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konieckimnoga biernikmęski zwierzęcy
Konieckimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konieckipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konieckopojedyncza mianownikmęski osobowy
Konieckopojedyncza wołaczmęski osobowy
Konieckommnoga celownikmęski osobowy
Konieckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konieckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konieckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konieckówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz