ko-niek-tu-rze

koniekturze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniektura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniekturmnoga dopełniaczżeński
koniekturapojedyncza mianownikżeński
koniekturachmnoga miejscownikżeński
koniekturamimnoga narzędnikżeński
koniekturąpojedyncza narzędnikżeński
koniekturępojedyncza biernikżeński
koniekturopojedyncza wołaczżeński
koniekturommnoga celownikżeński
koniekturymnoga mianownikżeński
koniekturymnoga biernikżeński
koniekturymnoga wołaczżeński
koniekturypojedyncza dopełniaczżeński
koniekturzepojedyncza celownikżeński
koniekturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz