ko-niu-ga-cjo

koniugacjo (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniugacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniugacjapojedyncza mianownikżeński
koniugacjachmnoga miejscownikżeński
koniugacjamimnoga narzędnikżeński
koniugacjąpojedyncza narzędnikżeński
koniugacjemnoga mianownikżeński
koniugacjemnoga biernikżeński
koniugacjemnoga wołaczżeński
koniugacjępojedyncza biernikżeński
koniugacjipojedyncza celownikżeński
koniugacjipojedyncza miejscownikżeński
koniugacjipojedyncza dopełniaczżeński
koniugacjopojedyncza wołaczżeński
koniugacjommnoga celownikżeński
koniugacjimnoga dopełniaczżeński
koniugacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz