ko-niu-ga-cy-jek

koniugacyjek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniugacyjka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniugacyjcepojedyncza celownikżeński
koniugacyjcepojedyncza miejscownikżeński
koniugacyjekmnoga dopełniaczżeński
koniugacyjkapojedyncza mianownikżeński
koniugacyjkachmnoga miejscownikżeński
koniugacyjkamimnoga narzędnikżeński
koniugacyjkąpojedyncza narzędnikżeński
koniugacyjkępojedyncza biernikżeński
koniugacyjkimnoga mianownikżeński
koniugacyjkimnoga biernikżeński
koniugacyjkimnoga wołaczżeński
koniugacyjkipojedyncza dopełniaczżeński
koniugacyjkopojedyncza wołaczżeński
koniugacyjkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz