ko-niunk-to-ra-mi

koniunktorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koniunktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniunktorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniunktorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
koniunktorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
koniunktorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
koniunktoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
koniunktorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koniunktorommnoga celownikmęski rzeczowy
koniunktorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
koniunktorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
koniunktorymnoga mianownikmęski rzeczowy
koniunktorymnoga biernikmęski rzeczowy
koniunktorymnoga wołaczmęski rzeczowy
koniunktorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koniunktorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz