ko-niunk-tu-rach

koniunkturach (nazwa pospolita) rzeczownik ekon.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniunktura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniunkturmnoga dopełniaczżeński
koniunkturapojedyncza mianownikżeński
koniunkturachmnoga miejscownikżeński
koniunkturamimnoga narzędnikżeński
koniunkturąpojedyncza narzędnikżeński
koniunkturępojedyncza biernikżeński
koniunkturopojedyncza wołaczżeński
koniunkturommnoga celownikżeński
koniunkturymnoga mianownikżeński
koniunkturymnoga biernikżeński
koniunkturymnoga wołaczżeński
koniunkturypojedyncza dopełniaczżeński
koniunkturzepojedyncza celownikżeński
koniunkturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz