ko-niunk-ty-wa-mi

koniunktywami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koniunktyw

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniunktywpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniunktywpojedyncza biernikmęski rzeczowy
koniunktywachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
koniunktywamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
koniunktywempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koniunktywiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koniunktywiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
koniunktywommnoga celownikmęski rzeczowy
koniunktywowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
koniunktywówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
koniunktywupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
koniunktywymnoga mianownikmęski rzeczowy
koniunktywymnoga biernikmęski rzeczowy
koniunktywymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz