ko-nię

konię (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: konię

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniątmnoga dopełniacznijaki
koniępojedyncza mianowniknijaki
koniępojedyncza bierniknijaki
koniępojedyncza wołacznijaki
konięciapojedyncza dopełniacznijaki
konięciempojedyncza narzędniknijaki
konięciupojedyncza celowniknijaki
konięciupojedyncza miejscowniknijaki
koniętamnoga mianowniknijaki
koniętamnoga bierniknijaki
koniętamnoga wołacznijaki
koniętachmnoga miejscowniknijaki
koniętamimnoga narzędniknijaki
koniętommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz