kon-kiet

konkiet (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konkieta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konkieciepojedyncza celownikżeński
konkieciepojedyncza miejscownikżeński
konkietmnoga dopełniaczżeński
konkietapojedyncza mianownikżeński
konkietachmnoga miejscownikżeński
konkietamimnoga narzędnikżeński
konkietąpojedyncza narzędnikżeński
konkietępojedyncza biernikżeński
konkietopojedyncza wołaczżeński
konkietommnoga celownikżeński
konkietymnoga mianownikżeński
konkietymnoga biernikżeński
konkietymnoga wołaczżeński
konkietypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz