kon-kre-cyj

konkrecyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konkrecja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konkrecjapojedyncza mianownikżeński
konkrecjachmnoga miejscownikżeński
konkrecjamimnoga narzędnikżeński
konkrecjąpojedyncza narzędnikżeński
konkrecjemnoga mianownikżeński
konkrecjemnoga biernikżeński
konkrecjemnoga wołaczżeński
konkrecjępojedyncza biernikżeński
konkrecjipojedyncza celownikżeński
konkrecjipojedyncza miejscownikżeński
konkrecjipojedyncza dopełniaczżeński
konkrecjopojedyncza wołaczżeński
konkrecjommnoga celownikżeński
konkrecjimnoga dopełniaczżeński
konkrecyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz