kon-ku-bi-na-tom

konkubinatom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konkubinat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konkubinaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konkubinaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
konkubinatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konkubinatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konkubinatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konkubinatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konkubinatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konkubinatommnoga celownikmęski rzeczowy
konkubinatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konkubinatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konkubinatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konkubinatymnoga mianownikmęski rzeczowy
konkubinatymnoga biernikmęski rzeczowy
konkubinatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz