kon-kwi-sta-do-rem

konkwistadorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konkwistador

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konkwistadorpojedyncza mianownikmęski osobowy
konkwistadorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konkwistadorapojedyncza biernikmęski osobowy
konkwistadorachmnoga miejscownikmęski osobowy
konkwistadoramimnoga narzędnikmęski osobowy
konkwistadorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konkwistadorommnoga celownikmęski osobowy
konkwistadorowipojedyncza celownikmęski osobowy
konkwistadorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konkwistadorówmnoga biernikmęski osobowy
konkwistadorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konkwistadorymnoga biernikmęski zwierzęcy
konkwistadorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
konkwistadorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konkwistadorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
konkwistadorzymnoga mianownikmęski osobowy
konkwistadorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz