ko-no-don-cie

konodoncie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konodont

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konodonciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konodonciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
konodontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konodontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konodontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konodontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konodontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konodontommnoga celownikmęski rzeczowy
konodontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konodontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konodontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konodontymnoga mianownikmęski rzeczowy
konodontymnoga biernikmęski rzeczowy
konodontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz