ko-no-ta-cjo

konotacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konotacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konotacjapojedyncza mianownikżeński
konotacjachmnoga miejscownikżeński
konotacjamimnoga narzędnikżeński
konotacjąpojedyncza narzędnikżeński
konotacjemnoga mianownikżeński
konotacjemnoga biernikżeński
konotacjemnoga wołaczżeński
konotacjępojedyncza biernikżeński
konotacjipojedyncza celownikżeński
konotacjipojedyncza miejscownikżeński
konotacjipojedyncza dopełniaczżeński
konotacjopojedyncza wołaczżeński
konotacjommnoga celownikżeński
konotacjimnoga dopełniaczżeński
konotacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz