kon-se-nior

konsenior (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konsenior

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konseniorpojedyncza mianownikmęski osobowy
konseniorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konseniorapojedyncza biernikmęski osobowy
konseniorachmnoga miejscownikmęski osobowy
konsenioramimnoga narzędnikmęski osobowy
konseniorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konseniorommnoga celownikmęski osobowy
konseniorowipojedyncza celownikmęski osobowy
konseniorowiemnoga mianownikmęski osobowy
konseniorowiemnoga wołaczmęski osobowy
konseniorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konseniorówmnoga biernikmęski osobowy
konseniorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konseniorymnoga biernikmęski zwierzęcy
konseniorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
konseniorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konseniorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
konseniorzymnoga mianownikmęski osobowy
konseniorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz