kon-so-nan-ty-zmie

konsonantyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konsonantyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsonantyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konsonantyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konsonantyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konsonantyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konsonantyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konsonantyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konsonantyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
konsonantyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
konsonantyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konsonantyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konsonantyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konsonantyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
konsonantyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
konsonantyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz