kon-sor-ci

konsorci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konsort

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsorcimnoga mianownikmęski osobowy
konsorcimnoga wołaczmęski osobowy
konsorciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konsorciepojedyncza wołaczmęski osobowy
konsortpojedyncza mianownikmęski osobowy
konsortapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konsortapojedyncza biernikmęski osobowy
konsortachmnoga miejscownikmęski osobowy
konsortamimnoga narzędnikmęski osobowy
konsortempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konsortommnoga celownikmęski osobowy
konsortowipojedyncza celownikmęski osobowy
konsortówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konsortówmnoga biernikmęski osobowy
konsortymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konsortymnoga biernikmęski zwierzęcy
konsortymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz