kon-stan-cju-szu

Konstancjuszu (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konstancjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konstancjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Konstancjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konstancjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Konstancjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konstancjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Konstancjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konstancjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Konstancjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konstancjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Konstancjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Konstancjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konstancjuszommnoga celownikmęski osobowy
Konstancjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Konstancjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konstancjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konstancjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konstancjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Konstancjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konstancjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz