kon-stant

konstant (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konstanta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konstanciepojedyncza celownikżeński
konstanciepojedyncza miejscownikżeński
konstantmnoga dopełniaczżeński
konstantapojedyncza mianownikżeński
konstantachmnoga miejscownikżeński
konstantamimnoga narzędnikżeński
konstantąpojedyncza narzędnikżeński
konstantępojedyncza biernikżeński
konstantopojedyncza wołaczżeński
konstantommnoga celownikżeński
konstantymnoga mianownikżeński
konstantymnoga biernikżeński
konstantymnoga wołaczżeński
konstantypojedyncza dopełniaczżeński
Konstantapojedyncza mianownikżeński
Konstantapojedyncza wołaczżeński
Konstantąpojedyncza biernikżeński
Konstantąpojedyncza narzędnikżeński
Konstantemnoga mianownikżeński
Konstantemnoga biernikżeński
Konstantemnoga wołaczżeński
Konstantejpojedyncza celownikżeński
Konstantejpojedyncza miejscownikżeński
Konstantejpojedyncza dopełniaczżeński
Konstantychmnoga dopełniaczżeński
Konstantychmnoga miejscownikżeński
Konstantymmnoga celownikżeński
Konstantymimnoga narzędnikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz