kon-sul-to-rom

konsultorom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konsultor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsultorpojedyncza mianownikmęski osobowy
konsultorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konsultorapojedyncza biernikmęski osobowy
konsultorachmnoga miejscownikmęski osobowy
konsultoramimnoga narzędnikmęski osobowy
konsultorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konsultorommnoga celownikmęski osobowy
konsultorowipojedyncza celownikmęski osobowy
konsultorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konsultorówmnoga biernikmęski osobowy
konsultorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konsultorymnoga biernikmęski zwierzęcy
konsultorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
konsultorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konsultorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
konsultorzymnoga mianownikmęski osobowy
konsultorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz