kon-su-rze

Konsurze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konsur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konsurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Konsurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konsurapojedyncza biernikmęski osobowy
Konsurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konsuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Konsurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konsurommnoga celownikmęski osobowy
Konsurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Konsurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konsurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konsurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konsurówmnoga biernikmęski osobowy
Konsurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konsurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Konsurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konsurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konsurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz