kon-sy-gna-ta-riu-szu

konsygnatariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konsygnatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsygnatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
konsygnatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konsygnatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
konsygnatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
konsygnatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
konsygnatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
konsygnatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
konsygnatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
konsygnatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
konsygnatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
konsygnatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konsygnatariuszommnoga celownikmęski osobowy
konsygnatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
konsygnatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konsygnatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
konsygnatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
konsygnatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
konsygnatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
konsygnatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz