kon-sy-sten-cyj

konsystencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;chem.;char.;fiz.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konsystencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsystencjapojedyncza mianownikżeński
konsystencjachmnoga miejscownikżeński
konsystencjamimnoga narzędnikżeński
konsystencjąpojedyncza narzędnikżeński
konsystencjemnoga mianownikżeński
konsystencjemnoga biernikżeński
konsystencjemnoga wołaczżeński
konsystencjępojedyncza biernikżeński
konsystencjipojedyncza celownikżeński
konsystencjipojedyncza miejscownikżeński
konsystencjipojedyncza dopełniaczżeński
konsystencjopojedyncza wołaczżeński
konsystencjommnoga celownikżeński
konsystencjimnoga dopełniaczżeński
konsystencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz