kon-sy-tu-acjo

konsytuacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konsytuacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konsytuacjapojedyncza mianownikżeński
konsytuacjachmnoga miejscownikżeński
konsytuacjamimnoga narzędnikżeński
konsytuacjąpojedyncza narzędnikżeński
konsytuacjemnoga mianownikżeński
konsytuacjemnoga biernikżeński
konsytuacjemnoga wołaczżeński
konsytuacjępojedyncza biernikżeński
konsytuacjipojedyncza celownikżeński
konsytuacjipojedyncza miejscownikżeński
konsytuacjipojedyncza dopełniaczżeński
konsytuacjopojedyncza wołaczżeński
konsytuacjommnoga celownikżeński
konsytuacjimnoga dopełniaczżeński
konsytuacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz