kon-ten-tom

kontentom (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontentommnoga celownikmęski rzeczowy
kontentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontentymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontentymnoga biernikmęski rzeczowy
kontentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz