kon-te-sta-to-rach

kontestatorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontestator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontestatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontestatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontestatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kontestatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontestatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kontestatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontestatorommnoga celownikmęski osobowy
kontestatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontestatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontestatorówmnoga biernikmęski osobowy
kontestatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontestatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontestatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kontestatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontestatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontestatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kontestatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz