kon-to-wi-czu

Kontowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kontowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kontowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kontowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kontowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kontowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kontowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kontowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kontowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kontowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kontowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kontowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kontowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kontowiczommnoga celownikmęski osobowy
Kontowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kontowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kontowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kontowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kontowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kontowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kontowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz