kon-tra-dy-cent

kontradycent (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontradycent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontradycencimnoga mianownikmęski osobowy
kontradycencimnoga wołaczmęski osobowy
kontradycenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontradycenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontradycentpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontradycentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontradycentapojedyncza biernikmęski osobowy
kontradycentachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontradycentamimnoga narzędnikmęski osobowy
kontradycentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontradycentommnoga celownikmęski osobowy
kontradycentowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontradycentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontradycentówmnoga biernikmęski osobowy
kontradycentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontradycentymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontradycentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz