kon-tra-mar-szu

kontramarszu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontramarsz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontramarszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontramarszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontramarszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontramarszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontramarszemnoga mianownikmęski rzeczowy
kontramarszemnoga biernikmęski rzeczowy
kontramarszemnoga wołaczmęski rzeczowy
kontramarszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontramarszommnoga celownikmęski rzeczowy
kontramarszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontramarszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontramarszupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontramarszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontramarszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz