kontr-mar-szu

kontrmarszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontrmarsz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrmarszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontrmarszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontrmarszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontrmarszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontrmarszemnoga mianownikmęski rzeczowy
kontrmarszemnoga biernikmęski rzeczowy
kontrmarszemnoga wołaczmęski rzeczowy
kontrmarszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontrmarszommnoga celownikmęski rzeczowy
kontrmarszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontrmarszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontrmarszupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontrmarszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontrmarszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz