kontr-ok-ta-wę

kontroktawę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kontroktawa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontroktawmnoga dopełniaczżeński
kontroktawapojedyncza mianownikżeński
kontroktawachmnoga miejscownikżeński
kontroktawamimnoga narzędnikżeński
kontroktawąpojedyncza narzędnikżeński
kontroktawępojedyncza biernikżeński
kontroktawiepojedyncza celownikżeński
kontroktawiepojedyncza miejscownikżeński
kontroktawopojedyncza wołaczżeński
kontroktawommnoga celownikżeński
kontroktawymnoga mianownikżeński
kontroktawymnoga biernikżeński
kontroktawymnoga wołaczżeński
kontroktawypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz