kon-tro-lo-ra

kontrolora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontrolor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrolorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontrolorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontrolorapojedyncza biernikmęski osobowy
kontrolorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontroloramimnoga narzędnikmęski osobowy
kontrolorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontrolorommnoga celownikmęski osobowy
kontrolorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontrolorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontrolorówmnoga biernikmęski osobowy
kontrolorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontrolorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontrolorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kontrolorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontrolorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontrolorzymnoga mianownikmęski osobowy
kontrolorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz