kontr-pla-nem

kontrplanem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontrplan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrplanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontrplanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontrplanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontrplanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontrplanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontrplaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontrplaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontrplanommnoga celownikmęski rzeczowy
kontrplanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontrplanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontrplanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontrplanymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontrplanymnoga biernikmęski rzeczowy
kontrplanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz