kon-try-bu-en-ty

kontrybuenty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kontrybuent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrybuencimnoga mianownikmęski osobowy
kontrybuencimnoga wołaczmęski osobowy
kontrybuenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontrybuenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontrybuentpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontrybuentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontrybuentapojedyncza biernikmęski osobowy
kontrybuentachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontrybuentamimnoga narzędnikmęski osobowy
kontrybuentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontrybuentommnoga celownikmęski osobowy
kontrybuentowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontrybuentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontrybuentówmnoga biernikmęski osobowy
kontrybuentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontrybuentymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontrybuentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz