kon-tu-ara-mi

kontuarami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontuar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontuarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontuarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontuarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontuaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontuarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontuarommnoga celownikmęski rzeczowy
kontuarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontuarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontuarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontuarymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontuarymnoga biernikmęski rzeczowy
kontuarymnoga wołaczmęski rzeczowy
kontuarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontuarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz