kon-tu-rom

konturom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konturpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konturpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konturachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konturamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konturempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konturommnoga celownikmęski rzeczowy
konturowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konturówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konturupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konturymnoga mianownikmęski rzeczowy
konturymnoga biernikmęski rzeczowy
konturymnoga wołaczmęski rzeczowy
konturzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konturzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz