kon-tu-zy

kontuzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontuz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontuzpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontuzpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontuzapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontuzachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontuzamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontuzempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontuziepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontuziepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontuzommnoga celownikmęski rzeczowy
kontuzowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontuzówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontuzymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontuzymnoga biernikmęski rzeczowy
kontuzymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz