kon-ty-nu-ato-rem

kontynuatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontynuator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontynuatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontynuatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontynuatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kontynuatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontynuatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kontynuatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontynuatorommnoga celownikmęski osobowy
kontynuatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontynuatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontynuatorówmnoga biernikmęski osobowy
kontynuatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontynuatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontynuatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kontynuatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontynuatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontynuatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kontynuatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz